Activiteit: Research dieren
Kerndoel: Bestuderen waterdieren en hun rol in de voedselketen
Groep: Middenbouw, Bovenbouw
Aantal kinderen: 10
Tijd: 60 minuten
Seizoen: Alle
Waar: Buiten en/of Binnen
Materiaal:
- Emmer
- Pen en papier
- Kleurpotloden
- Microscoop + microscoopglaasjes
- Pipet of tandenstokers
Randvoorwaarden:
Slootwater in de buurt of vers slootwater meenemen.
Gerelateerde opdrachten:
Opletten:
Wat gaan we doen
- Ga met z’n tweeën met een emmer naar een sloot en schep daaruit een emmer water (een bodempje water is voldoende). Zorg ervoor dat je geen modder mee schept, dan blijft het water helder. Neem de gevulde emmer mee terug naar school.
- Maak een preparaat van een waterdruppel.
- a. Pak een microscoop glaasje en breng 1 druppeltje uit de emmer aan met pipet of tandenstoker. Strijk de druppel uit met een tandenstoker tot een dun, zo egaal mogelijk, laagje. Zoek een watervlo.
- Teken de watervlo na.
- Benoem in de tekening de volgende onderdelen van een watervlo:
- a. Schild
- b. Borstels
- c. Oog
- d. Achterlijf
- Wat valt je op aan de watervlo?
Achtergrondinformatie leerkracht
Veel watervlooien zijn alleen met een microscoop te zien. De grootste watervlooien kunnen een halve centimeter groot worden. Ze eten bacteriën en algen die ze uit het water filteren. Dat doen ze door met hun poten water onder hun pantser te pompen. Op de poten zitten een soort borstels die als filter dienen. Omdat de vlooien grote hoeveelheden algen eten, helpen ze daarmee algenbloei voorkomen en houden ze het water helder.
Watervlooien zijn op hun beurt weer een onmisbare voedselbron voor de larven van libellen en juffers, de meeste jonge soorten vis en soms ook voor volwassen exemplaren.
Watervlooien zwemmen met behulp van roeipoten schokkerig en snel door het water.
Watervlooien planten zich het grootste deel van het jaar ongeslachtelijk voort. Het gaat dan steeds om vrouwelijke exemplaren. Wanneer de omstandigheden ongunstig worden, worden er pas mannetjes gemaakt.
De watervlo is een indicatorsoort:
- Voor blauwalgen. Watervlooien kunnen dan sterven door het vergif dat de blauwalgen uitscheiden. Als er te veel blauwalgen zijn en de vergiftiging zich verder verspreidt in de voedselketen, kunnen er ook onder vissen en vogels slachtoffers vallen.
- Voor het zuurstofgehalte in het water. Wanneer het water zuurstofarmer wordt, zal de watervlo rood kleuren, omdat ze dan extra hemoglobine aanmaken. Dat is dan te zien, omdat ze een open bloedsomloop hebben. Bij normale hoeveelheid zuurstof zijn watervlooien kleurloos. Hemoglobine is een eiwit dat de bloedcellen hun rode kleur geeft. Het dient om zuurstof te binden en via de rode bloedcellen overal in het lichaam rond te brengen.
